6 Şubat ve sonrası
Depremde yaptıklarımız
Hatay’da yaşayan bir esnaf olarak 6 Şubat’ı istatistik gibi anlatamayız. Bu sayfa bir zafer tablosu değil; komşuya uzanan elin kısa, sade kaydıdır.
Kırılan ve kaybolan gözlükler, o günlerin görünmeyen ihtiyaçlarındandı. Elimizdeki stok, tedarikçilerimizin katkısı ve mesai arkadaşlarımızın vaktiyle, ücret pazarlığı yapmadan ihtiyaç sahibini karşılamaya çalıştık.
Bağış, tamir ve yönlendirme — üçü de aynı niyetin parçasıydı. Abartısız söylemek gerekirse: yeterince yapabildiğimizi iddia etmiyoruz. Yapabildiğimizi yaptık, hâlâ komşuyuz.
Fotoğraflar felaketi tekrar etmez. İnsanların birbirine baktığı anları, tezgâhın toparlanışını ve paylaşılan bir merceği hatırlatır.